Studeren met een chronische ziekte is overlevingsmodus AAN

studeren met een chronische ziekte

De eerste twee weken weer terug naar studeren met een chronische ziekte & mijn overlevingsmodus staat AAN! Dat had ik niet verwacht. Ik heb het overleed, maar vraag niet hoe… de eerste weken waren veel heftiger dan verwacht! Ik weet dat ik altijd moet wennen aan school en het ritme. Maar dat mijn lichaam zo fel zou reageren op school had ik niet voorzien. Was ik naïef of reageerde mijn lichaam feller dan normaal?

Studeren met een chronische ziekte

Ik heb veel pijn gehad, en nog steeds, in mijn rug, mijn nek en mijn hoofd. Door op stoelen te zitten die niet zitten & erg duf en vermoeid door verschillende luchtklimaten in een gebouw. Ik heb bijvoorbeeld donderdag in de 1e week bijna 2 uur op een stoel gezeten waarbij ik niet met mijn voeten op de grond kon, donderdagavond kon ik niet meer anders dan liggen op mijn bed! En dan kun je natuurlijk vragen voor een aangepaste stoel of een voetenbankje of nog meer mogelijkheden die ik kan bedenken om het op te lossen. Maar is het een oplossing? Ik had toen les op locatie, niet op school en indien het wel op school was, je ziet op een dag meerdere lokalen… ga je dan een stoel meesleuren? Krijg je daar geen last van? Dus, ik denk niet dat er echt een eenvoudige oplossing is, behalve wennen aan de nieuwe situatie.

Overlevingsmodus AAN

Ik denk dat het contrast zo groot is omdat ik drie hele goede maanden heb gehad. Ik heb namelijk drie maanden vakantie gehad waarbij ik zelf kon beslissen wanneer ik ging werken en voor hoelang, voordeel van ondernemen! Ik kon gaan liggen of gaan wandelen wanneer ik dat wilde, wanneer mijn lichaam dat wilde. En daarvoor liep ik stage, wat ook anders is dan in een schoolgebouw zitten. Op momenten dat het me teveel word maar ik wel door moet, ga ik automatisch op ‘overlevingsmodus’, zo noem ik het. Klinkt misschien heftig, maar voor mij houd het in dat ik thuis kon en positief blijf (voor anderen vaak, want ik weet al dat het niet goed gaat). Maar op het moment dat ik dan thuis ben, dan gaat er een knop om en strot ik in. Vaak ben ik dan zelfs voor eten te moe, kauwen is namelijk erg vermoeiend!

Nog eventjes

Het maakt mijn eerder gemaakte keuze wel helder: na dit jaar stop ik met studeren (na 7 jaar!). Ondanks dat ik wel een leuke master heb gevonden ben ik er klaar mee dat mijn lichaam zoveel zooi moet toestaan door de schoolregels. Daar ga ik gewoon niet zo goed op, wat blijkt. Toch wil ik blijven leren, maar dan wellicht meer in de vorm van cursussen en workshops. Nog 10 tot 11 maanden! Ik heb nu al zin om mijn eigen regels te maken en mijn ritme te volgen!

Ik weet dat wanneer ik straks wat meer ritme heb en aan het schoolleven wen, het beter gaat. Dat ik de klappen wat makkelijker kan opvangen (fysio van 1x naar 2x per week zal ook helpen). Hoe zijn jouw eerste school/werk weken bevallen? Herken je dit? Want alle tips zijn welkom! Wil je wat beter volgen hoe ik school ervaar en wat ik allemaal doe, volg mij dan op Instagram!

Liefs, Fenna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.